Benden...

O kadar karışığım ki yine hatta her zamankinden daha fazla... Dört ay sonra artık Türkiye'de olmayacağım gerçeğiyle yüzleşmem bir yana arkamda bırakacaklarımı ne kadar özleyeceğimi düşündükçe çok kötü oluyorum... Şu son bir seneki hayatıma bakıyorum ve değişen dengelere...
Gülebiliyorum sadece...

"İncindim, incitildim derinden...
Terkettim kendimi...
Tesadüfen karşılaştım içimde kendimle yeniden
Bir minicik kız çocuğu bak, duruyor orada hala...
Anlatamam gördüklerimi o neşeli çocuğa..."

Şu satırlarla özetlenebilir son bir yılım..
Çok çabuk kırılıyorum ve kırıyorum da... Unutamıyorum ve affedemiyorum da asla... Artık bir şeyler değişmeli, son satırlarıyla örtüşmeli şarkının.. Ben de mırıldanabilmeliyim şu sözleri...

"Artık beni asla yaralamayaz, hayat eğer istemezsem...
Yıllar beni kolay yakalayamaz eğer ben durup beklemezsem..."

Ama olmuyor... Belki sil baştan başlamak gerek her şeye yeniden... Bilmiyorum, unutamıyorum...